విడాకుల కోసం అలా ఉండటం కఠినమైన నిబంధన కాదు : హైకోర్టు

దిశ, వెబ్‌డెస్క్: హిందూ వివాహ చట్టం (HMA), 1955 ప్రకారం నిర్దేశించిన విధంగా.. పరస్పర అంగీకారంతో విడాకులు (Mutual Divrce) కోరుకునే జంటలు కనీసం ఒక సంవత్సరం పాటు విడివిడిగా జీవించాల్సిన అవసరం లేదని, తగిన సందర్భాలలో ఈ షరతును వదులుకోవచ్చని ఢిల్లీ హైకోర్టు స్పష్టం చేసింది. చట్టం ప్రకారం పరస్పర అంగీకారంతో విడాకుల కోసం పిటిషన్‌ను సమర్పించడానికి నిర్దేశించిన కాలక్రమంపై అధికారిక మార్గదర్శకత్వం కోరుతూ డివిజన్ బెంచ్ చేసిన సూచనకు ప్రతిస్పందనగా ఈ స్పష్టత వచ్చింది.

HMA సెక్షన్ 13B(1) కింద "ఒక సంవత్సరం పాటు విడివిడిగా నివసించడం" అనే చట్టబద్ధమైన అవసరం డైరెక్టరీ అని, ఇది తప్పనిసరి ఏం కాదని తెలిపింది. ఆయా సందర్భాల్లో కుటుంబ కోర్టు లేదా హైకోర్టు దీనిని మినహాయించవచ్చని న్యాయమూర్తులు నవీన్ చావ్లా, అనుప్ జైరామ్ భంభానీ, రేణు భట్నాగర్‌లతో కూడిన ముగ్గురు న్యాయమూర్తుల ధర్మాసనం పేర్కొంది.

సుప్రీంకోర్టు తీర్పులు , వాటి తదుపరి వివరణలను ఉదహరిస్తూ.. ఈ చట్టంలోని నిబంధనలకు లోబడి సెక్షన్ 13B(1)ని HMAలోని సెక్షన్ 14(1) షరతుల ప్రకారం సామరస్యంగా చదవాలని ధర్మాసనం పేర్కొంది. సెక్షన్ 14(1) పిటిషనర్‌కు "అసాధారణమైన కష్టాలు" లేదా ప్రతివాది వైపు నుండి "అసాధారణమైన దుర్మార్గం" ఉన్న కేసులలో చట్టబద్ధమైన నిరీక్షణ కాలాలను వదులుకోవడానికి కోర్టులకు అధికారం ఇస్తుంది.

భార్యాభర్తలు పరస్పర అంగీకారంతో విడాకుల కోసం కోర్టును ఆశ్రయించినా, వారు విడిపోవాలనే నిర్ణయం తప్పనిసరిగా ఏదో ఒక అంతర్లీన కారణంపై ఆధారపడి ఉంటుందని కోర్టు వాదించింది. అయినప్పటికీ వారు తమ వైవాహిక జీవితాన్ని ముగించడానికి ఏకాభిప్రాయ మార్గాన్ని ఎంచుకుని ఉండవచ్చని పేర్కొంది. అలాంటి సంబంధాలను పొడిగించడం వల్ల ఒకరు లేదా ఇద్దరు భార్యాభర్తలపై అనవసరమైన మానసిక, భావోద్వేగ బాధ కలుగుతుందని, ఇది అసాధారణమైన కష్టాలకు దారితీస్తుందని కూడా ధర్మాసనం పేర్కొంది.