ముగింపు లేని వాక్యం!!

ఇవాళంతా ఆ మట్టి రంగమ్మాయి

గురించే రాయాలనుంది.

రేపైతే మళ్ళీ గాజు కళ్ల పిల్లను రాసుకోవాలి.

ఎక్కడో ఓ చోట

రోజూ నాకు ముక్కలవుతున్న

ఆడపిల్లల మనసులు

ఎదురవుతూనే ఉంటాయి.

ఆ అమ్మాయిల రక్తపు చారికలు

గొంతుపై గోర్ల బరకలు

నా పగటి కలల్ని కూడా

ఆక్రమించుకుంటాయి.

వాటిని రాసే పనిలో నేను

అలా కూర్చుంటానో లేదో

అనామక చెయ్యేదో నా...

చనుమొనలను మీటుతూ ఉంటుంది.

ఇక ఆ మట్టి రంగు అమ్మాయిని,

గాజు కళ్ల పిల్లను నేనే అవుతాను

వాక్యం అలా...

కొనసాగుతూనే వుంటుంది !!

- శ్రీనిధి విప్లవశ్రీ