కవిత: విముక్తి పయనం!!

అలా మొదలవుతుందో ప్రయాణం

గాలి వాటుగా మాటల మాటుగా

అక్కడక్కడా రాలుతున్న ఆకులను

పూలను గుండెకు హత్తుకుంటూ

ఎండ పొడలో నుదుట చెమట పట్టి

ఉప్పు పేలిన మొఖంపై

రహదారి పక్కన బోరు పంపు నీళ్ళు

చిలకరించుకుంటూ

కాసిన్ని గొంతులో ఒంపుకుంటూ

కదులుతుందో ప్రయాణం

మాటలు కలిపేందుకు ముఖంపై ముడతల

అనుభవపు గీటురాళ్ళతో ఓ మనిషి

నవ్వుతూ నీ భుజం తడుతూ

ఆయాసాన్ని ఆలవోకగా పారదోలుతూ

కబుర్ల కథలలో సాగుతుందలా

తరాలుగా మానని గాయమేదో లోలోపల

దొలుస్తూ పెడుతున్న సలపరం

కనురెప్పల వెనక దాగుతూ

ఆగని పయనం

ఎండిన పాయల మద్యగా నెత్తుటి ధారలా

దాహపు నదీ ప్రవాహం

మండుతున్న ఇసుకలో పాదాలు

కూరుకుపోతున్నా

పద పదమంటూ పయనం

గుట్టలుగా మిగిలిన రాళ్ళ మద్య

చీలమండలు కోసుకుపోయినా

సాగే రాతి ప్రవాహపు ధారగా

అలుపెరుగని పయనం

మండుతున్న అడవి దారులలో

చిటపటమని ఆకుల సవ్వడి మద్య

పెళపెళమని ఆకాశపు హోరులో

సాగుతున్న అప్రకటిత యుద్ధారావం

మీదుగా ఆగిపోని యీ పయనం

ఇదొక అనంత దారుల పాయల

మీదుగా సాగే జీవన ప్రవాహ

విముక్తి పయనం!!

కెక్యూబ్

9493436277

Also Read..

కవిత: ఆకాశం హరివిల్లు