సీమ జీవనగాథల దర్పణం..

రచయిత మన రోజువారీ జీవితంలో కనిపించే సాధారణ మనుషులనే కథల కేంద్రంగా నిలిపారు. అందువల్ల ఈ కథలు పాఠకుడికి పరాయిగా అనిపించవు.

కన్నీటి మేఘం

“కన్నీటి మేఘం” కథ ఈ సంపుటిలోని అత్యంత విషాదభరితమైన కథలలో ఒకటి. కరువు ఒక గ్రామాన్ని మాత్రమే కాదు, అక్కడి మనుషుల కలలను కూడా ఎలా ఎండబెడుతుందో ఈ కథ చూపిస్తుంది. చదువుకోవాలనే కోరిక ఉన్నా పరిస్థితుల వల్ల వెనక్కి తగ్గాల్సి వచ్చిన ఈరేశ పాత్ర చాలా కాలం గుర్తుండిపోతుంది. వర్షం కోసం గ్రామస్తులు చేసే జలాధివాసాలు, కప్పల పెళ్లిళ్లు, జోకుమార వంటి ఆచారాలు వారి విశ్వాసాలను మాత్రమే కాదు, నిస్సహాయతను కూడా తెలియజేస్తాయి. చివరికి ఈరేశ కన్నీళ్లు మేఘాలై కురిస్తే ఎంత బాగుండేదో అనిపించే విషాద భావన పాఠకుడి మనసును కదిలిస్తుంది.

తాతారావు అలియాస్ రజనీకాంత్

“తాతారావు అలియాస్ రజనీకాంత్” కథలో ఒక గురువు జీవితాలను మార్చగల శక్తి ఎంత గొప్పదో కనిపిస్తుంది. తాతారావు సారు కేవలం పాఠాలు చెప్పే ఉపాధ్యాయుడు కాదు. విద్యార్థుల భవిష్యత్తు కోసం తన జీవితాన్ని అంకితం చేసిన వ్యక్తి. విద్యార్థుల పట్ల ఆయనకున్న ప్రేమ, క్రమశిక్షణ, అంకితభావం కథకు ప్రధాన బలం. ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత శిష్యులు కలిసి ఆయనను సన్మానించే ఘట్టం చదివినప్పుడు మనకూ మన గురువులు గుర్తుకొస్తారు. గురువు ప్రభావం పాఠశాల గోడలకే పరిమితం కాదని, జీవితాంతం కొనసాగుతుందని ఈ కథ హృద్యంగా చెబుతుంది.

“84... వనవాసం నంబరోడు!”

ఈ కథలో హాస్యం ఉంది, జ్ఞాపకాలు ఉన్నాయి, అదే సమయంలో ఒక సామాజిక వ్యాఖ్య కూడా ఉంది. మట్కా వ్యసనంలో మునిగిపోయిన నారాయణప్ప పాత్ర నవ్విస్తుంది. కానీ ఆ నవ్వు వెనుక ఒక విషాదం కూడా ఉంటుంది. జీవితమంతా ఒక అదృష్ట సంఖ్య కోసం ఎదురుచూసిన మనిషి కథగా ఇది నిలుస్తుంది. తండ్రి జీవితానికి పూర్తి భిన్నంగా చదువుతో ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్న కొడుకు పాత్ర విద్య తెచ్చిన సామాజిక మార్పుకు ప్రతీకగా కనిపిస్తుంది.

పిల్లోళ్ళు వొస్తారు

“పిల్లోళ్ళు వొస్తారు” కథ కుటుంబ సంబంధాల గురించి చాలా హృదయాన్ని తాకేలా చెబుతుంది. తల్లిదండ్రుల మధ్య సమస్యల వల్ల పిల్లలు ఎంతగా బాధపడతారో, పిల్లల కోసం తండ్రి మనసు ఎంతగా తపిస్తుందో రచయిత ఎంతో సున్నితంగా చిత్రించారు. మద్దిలేటి పాత్రలో తండ్రి ప్రేమ యొక్క మౌన వ్యథ కనిపిస్తుంది. పిల్లలు తిరిగి వస్తారనే ఆశతో జీవించే అతని ఎదురుచూపు కథ ముగిసిన తర్వాత కూడా పాఠకుడి మనసులో మిగిలిపోతుంది. “అస్మిత” కథ ఈ సంపుటిలోని సామాజికంగా అత్యంత ముఖ్యమైన కథ. కుల వివక్ష, బసివిని వ్యవస్థ, మహిళలపై జరిగే అన్యాయాలను రచయిత నేరుగా మన ముందుంచారు. మాళమ్మ పాత్ర ద్వారా ఒక వ్యక్తి బాధ మాత్రమే కాదు, ఒక వర్గం చరిత్ర కనిపిస్తుంది. సామాజిక న్యాయం కోసం జరుగుతున్న పోరాటాన్ని హృద్యంగా చిత్రించిన కథగా ఇది నిలుస్తుంది.

అమ్మ పోస్ట్ చేయలేని ఉత్తరం

“అమ్మ పోస్ట్ చేయలేని ఉత్తరం” కథ చదివితే మనసు భారమవుతుంది. తన కుమారుడిని కోల్పోయిన తల్లి మనసులోని బాధను ఉత్తర రూపంలో చెప్పిన తీరు చాలా సహజంగా, హృద్యంగా ఉంటుంది. ఇది కేవలం ఒక తల్లి కథ కాదు.. ప్రేమించిన వారిని కోల్పోయిన ప్రతి మనిషి అనుభూతికి దగ్గరగా ఉండే కథ. జ్ఞాపకాలు, ప్రేమ, దుఃఖం, గర్వం ఈ నాలుగు భావాలు కథ అంతటా ప్రవహిస్తూ పాఠకుడిని భావోద్వేగానికి గురిచేస్తాయి. ఈ కథలన్నింటినీ కలిపే ఒక అంతర్లీన భావ సూత్రం కనిపిస్తుంది. అది ‘ఎదురుచూపు’. “కన్నీటి మేఘం”లో వర్షం కోసం ఎదురుచూపు, “పిల్లోళ్ళు వొస్తారు”లో పిల్లల కోసం తండ్రి ఎదురుచూపు, “అస్మిత”లో గౌరవప్రదమైన జీవితం కోసం నిరీక్షణ, “అమ్మ పోస్ట్ చేయలేని ఉత్తరం”లో తిరిగిరాని కుమారుడి జ్ఞాపకాలతో జీవించే తల్లి ఆవేదన ఇలా ప్రతి కథలోనూ ఏదో ఒక రూపంలో ఎదురుచూపు వ్యక్తమవుతుంది.

సీమ జీవితాలను నిజాయితీగా నమోదు చేసి..

రాయలసీమ మాండలికం ఈ కథలకు మరింత బలం ఇచ్చింది. పాత్రలు మాట్లాడే మాటల్లోనే వారి జీవితం వినిపిస్తుంది. భాష కథకు అవసరమైనంత సహజంగా ప్రవహిస్తుంది. అందువల్ల కథలకు ప్రాంతీయత మాత్రమే కాదు, ప్రామాణికత కూడా వచ్చింది. మొత్తంగా ఇల్లిడిసిన తొమ్మిది కథలు రాయలసీమ మనుషుల జీవితాలను నిజాయితీగా నమోదు చేసిన కథాసంపుటి. ఇది కేవలం కథల సంకలనం కాదు; ఒక ప్రాంతపు జీవనస్మృతి, ఒక తరం అనుభవాల రికార్డు. రాయలసీమ నేల వాసనను, అక్కడి మనుషుల హృదయ స్పందనలను అక్షరాల్లో బంధించిన ఈ కథాసంపుటి చదివి ముగించిన తర్వాత కూడా పాఠకుడి మనసులో చాలా కాలం నిలిచి ఉంటుంది.

పుస్తకం: ఇల్లిడిసిన తొమ్మిది కథలు

రచయిత: మారుతి పౌరోహితం

ప్రచురణ: ఛాయా పబ్లికేషన్స్

వెల: రూ. 160/

ప్రతులకు: 94402 05303

సమీక్షకులు

-గాజోజి శ్రీనివాస్

99484 83560