కవిత్వం మాత్రమే

మట్టికి కవిత్వానికి

గొప్ప మహత్యం ఉంది

ఒక మొక్కను నాటు

ఒక విత్తనం పెట్టు

పచ్చపచ్చని జీవం పుట్టుక కేంద్రం

గొడవలెత్తి సంభ్రమాశ్చర్యం గొలుపుతుంది

గిరగిరా మిషన్‌తో

బోరువేసి గుండెల్ని నులిపెట్టినా

కోపతాపం లేక తల్లిలా

నీ దాహం తీరుస్తుంది

ఇంత ఎర్రటి మాడిపోయే

నడి ఎండల్లో కూడా

మరులుగొలిపే మల్లెపూల

సువాసనలను వెదజల్లుతుంది

నిన్ను సూర్యచంద్రులు

కిరణం హస్తాలతో

వెన్నెల విసన కర్రతో

పలకరించి పోతారు

నీకోసం పుండు పుండు

నేల అవుతుంది

నీ కోసం మేఘం వర్షిస్తుంది

నీకోసం మది నిండా

ది ప్రవహిస్తుంది

సమస్తాన్ని అనుభవించి

సహచరిని ఇంట్లో ఏం పని

చేస్తున్నవ్ అన్నట్టు, ఏదో పడగొట్టినట్టు

ఎన్నో గుట్టలను మలుపుకవచ్చినట్టు

సరసరా మరిచి నడచి పోతావు

నిర్మించడం కన్నా ధ్వంసం చేసింది ఎక్కువ

కవిత్వం అంటే

తనువంతా ప్రశ్నను చేసి

గురిపెట్టి సంధించిన బాణం మనిషి

కవిత్వం అంటే నేల నీరు ఆకాశం

ఒక జామ చెట్టు పైన వాలి

దోర పండును కొడుతున్న

ఎర్రముక్కు రామచిలక

-జూకంటి జగన్నాథం

94410 78095